بررسی دامنه سایت

تفاوت URL با نام دامنه

URL که به عنوان آدرس وب نیز شناخته می شود، شامل نام دامنه و اطلاعات اضافی مانند پروتکل و مسیر است. به عنوان مثال، https://derak.cloud/blog یک URL است که در آن derak.cloud نام دامنه، https پروتکل و /blog/ مسیر یک صفحه خاص را نشان می دهد.

تفاوت نام دامنه با میزبانی وب

برای ایجاد وب سایت، نیاز به نام دامنه و همچنین میزبانی وب دارید. با این حال، باید توجه داشت که این دو سرویس مستقل از یکدیگر هستند و می توان آن ها را از دو شرکت مختلف تهیه کرد.

اگر این دو را از دو شرکت متفاوت خریداری کنید، چگونه می توانند کار کنند؟ شما تنها کافی است تنظیمات نام دامنه تان را تغییر داده و اطلاعات Name Server را که شرکت میزبان شما ارائه کرده است، وارد کنید. این اطلاعات مشخص می کنند که درخواست های کاربران برای دامنه شما به کجا ارسال شود.

انواع نام دامنه

انواع نام دامنه می توانند اطلاعات بیشتری درباره یک وب سایت به مخاطب ارائه دهند. نام های دامنه دارای پسوندهای مختلفی هستند که مشهورترین آن ها .com است که در بیش از 47 درصد وب سایت ها استفاده می شود. پسوندهای دیگری چون .org، .net، .tv، .info و .ir نیز وجود دارند که کاربردهای تجاری، محلی و تخصصی دارند و می توان در انتخاب نام دامنه از آن ها استفاده کرد.

دامنه سطح بالا (Top Level Domain – TLD)

دامنه سطح بالا یا TLD، پسوندهای عمومی هستند که در بالاترین سطح در سیستم نام دامنه قرار دارند. مشهورترین TLDها شامل .com، .org و .net هستند. سایر TLDها کمتر شناخته شده اند و معمولاً برای مصارف عمومی پیشنهاد نمی شوند. به عنوان مثال، .biz، .club، .info و .agency از جمله این پسوندها هستند.

استفاده از دامنه های سطح بالا می تواند ترافیک ارگانیک بالایی را جذب کند، زیرا اغلب کاربران به طور پیش فرض این دامنه ها را وارد می کنند. با این حال، TLDهای محبوب معمولاً قیمت بالاتری دارند. در نتیجه، گزینه های دیگری مانند .shop، .online، .tech یا .io ممکن است منحصربه فرد و مقرون به صرفه تر باشند. با افزایش تعداد وب سایت ها، ممکن است محبوبیت و هزینه یک دامنه سطح بالا تغییر کند.

دامنه سطح بالای کد کشور (Country Code Top Level Domain – ccTLD)

دامنه سطح بالای کد کشور یا ccTLD نماینده یک کشور خاص است و با پسوند کد کشور خاتمه می یابد، مانند .uk برای بریتانیا، .de برای آلمان یا .ir برای ایران. این دامنه ها معمولاً از دو حرف بر اساس کدهای بین المللی کشورها تشکیل می شوند.

وب سایت هایی که قصد دارند مخاطبان یک کشور خاص را هدف قرار دهند، از ccTLD استفاده می کنند. همچنین شرکت های جهانی می توانند از ccTLDها برای تمایز محتوای محلی استفاده کنند. مثلاً BBC از bbc.co.uk برای مخاطبان بریتانیایی و bbc.com برای مخاطبان بین المللی خود بهره می برد.

دامنه حمایت شده (Sponsored Top Level Domain)

دامنه حمایت شده یا sTLD، دسته ای از TLDها هستند که توسط یک حامی مالی نمایندگی از یک جامعه خاص را دارند. به عنوان مثال، .edu برای مؤسسات آموزشی، .gov برای دولت ها و .mil برای ارتش ایالات متحده استفاده می شود.

زیردامنه (Subdomain)

زیردامنه، دامنه ای است که بخشی از یک دامنه بزرگ تر محسوب می شود و پیش از نام دامنه اصلی قرار می گیرد. این زیردامنه یک بخش مجزا از دامنه والد را در همان سرورها مشخص می کند.

زیردامنه ها ممکن است به نام میزبان (Hostname) نیز شناخته شوند. به طور مثال، قسمت www در اکثر URLها از نظر فنی یک زیردامنه است که نشان دهنده این است که یک وب سایت بخشی از وب جهانی است. علاوه بر این، برخی وب سایت ها ممکن است زیردامنه های اضافی نیز داشته باشند.

یکی از مهم ترین دلایل ایجاد زیردامنه ها، سازماندهی محتوای وب در بخش های جداگانه است. به عنوان مثال، گوگل از developers.google.com برای ارائه اطلاعات خاص به توسعه دهندگان استفاده می کند.

همچنین از زیردامنه ها می توان برای محلی سازی محتوا نیز بهره گرفت. به طور مثال، ویکی پدیا برای هر زبان یک زیردامنه خاص دارد، مثلاً fa.wikipedia.org برای زبان فارسی و en.wikipedia.org برای زبان انگلیسی.